Freagairt níos éifeachtaí a chinntiú

Táimid i mbun oibre chun feabhas a chur ar an gcaoi ina bhfeidhmímid chomh maith le tionchar a imirt ar bheartas idirnáisiúnta ionas go mbeidh freagra níos éifeachtaí ann i gcás géarchéimeanna daonna agus casta ar scála mór. 

  • Research and Learning
  • Agreeing Best Practice

Research and Learning

Taighde agus foghlaim

Ar fud an domhain, tá 42 milliún duine (os cionn naoi n-oiread níos mó ná daonra na hÉireann) curtha as áit mar gheall ar choimhlint, ar fhoréigean nó ar shárú ar chearta an duine. Déanaimid infheistíocht i dtaighde chun tuiscint níos fearr a fháil ar thionchar na coimhlinte agus na leochaileachta chomh maith le fianaise a bhailiú maidir leis na bealaí is éifeachtaí chun tacú le hathrú dearfach.

Ag infheistiú i dtaighde

Faoi 2015, ceaptar go mbeidh os cionn 1.5 billiún duine agus os cionn 60% de bhochtáin an domhain ina gcónaí i stáit lena mbaineann coimhlint agus leochaileacht. Tá dhá oiread an baol ann go mbeidh droch-chothú ag daoine sna stáit sin (link to 3.3.2.3 Nutrition) agus tá trí oiread an baol ann nach mbeidh a leanaí ar scoil.

Bíonn tionchar uafásach ag coimhlintí, ach fiú sa timpeallacht dheacair sin, tá go leor gur féidir le fir agus mná, cailíní agus buachaillí a dhéanamh chun feabhas a bhaint amach.

Déanann Cúnamh Éireann infheistíocht i dtaighde chun tuiscint níos fearr a fháil ar thionchar na coimhlinte agus na leochaileachta chomh maith le fianaise a bhailiú maidir leis na bealaí is éifeachtaí chun tacú le hathrú dearfach.   

Déanaimid infheistíocht i dtaighde chun tuiscint níos fearr a fháil ar thionchar na coimhlinte agus na leochaileachta ar shaol na ndaoine, ionas gur féidir an úsáid is éifeachtaí a bhaint as acmhainní forbartha chun leas na mbocht.

Úsáid a bhaint as institiúidí pobail agus gnáthdhlíthe chun foréigean a cheansú

Táimid ag tacú le taighde ag Ionad Idirnáisiúnta Feinstein ag Ollscoil Tufts ina bhféachtar ar na bealaí ina n-oibríonn gnáthdhlíthe agus institiúidí pobail chun foréigean a cheansú agus caidrimh a dheisiú i ngrúpaí agus ina measc in Karamoja, réigiún san oirthuaisceart ina bhfuil coimhlint ar siúl (link to 3.1.7 Uganda).

Níl an taighde curtha i gcrích fós, ach léirítear i réamhthorthaí, mar shampla, go bhfuil gnéithe d’údarás an phobail fós éifeachtach i réiteach díospóidí, agus go bhfuil tionchar acu ar phleanáil agus ar idirchaidreamh deontóirí i Uganda. 

Straitéisí a fhorbairt chun foréigean inscne a chomhrac

Is fadhb fhorleathan ar fud an domhain atá san fhoréigean in aghaidh na mban (link to 3.3.3.1 Gender-based violence). Is sárú ar chearta an duine é (link to 3.3.7.2 Human rights and democracy), cuireann sé folláine fhisiciúil agus mhothúchánach na mban i mbaol, agus cuireann sé isteach ar a rannpháirtíocht i saol an teaghlaigh agus an phobail.

Bíonn sé níos measa agus níos déine i gcásanna coimhlinte. Bhí páirt lárnach ag taighde arna thacú ag Cúnamh Éireann maidir le dea-chleachtas a roinnt agus tionchar a imirt ar straitéisí réimse leathan eagraíochtaí daonnúla agus forbartha Éireannacha sa Chuibhreannas maidir le Foréigean Inscne.

Slite beatha agus seirbhísí a fheabhsú le linn coimhlinte

Chuireamar tús le déanaí le comhpháirtíocht nua leis an Overseas Development Institute do chlár taighde cúig bliana agus é mar aidhm leis an bonn fianaise a láidriú agus beartais agus cleachtais a bhunú ar shlite beatha agus ar sheirbhísí le linn coimhlinte (PDF, 314.2kb).

Agreeing Best Practice

Agreeing Best Practice

Recent humanitarian crises have raised questions about how well the international aid system is responding to emergencies. We have been working with our colleagues in the international community to face up to these challenges, to improve the way we work so that we can respond more effectively when faced with large-scale and complex humanitarian crises.

The challenges we face

Emergencies in recent years, including the Horn of Africa crisis of 2011, the Pakistan floods of 2010 and the Haiti earthquake of 2010, were significant turning points for the humanitarian community. What emerged following these catastrophes was recognition that, as things stood, our ability to meet these large-scale challenges was in some ways limited.  

For example, following the 2010 earthquake in Haiti, more than 12,000 NGOs came to work in the country yet failed to prevent more than 2,500 cholera deaths. This highlighted the need for better co-ordination and clear agreement on the standards that should apply.

In response, donors and aid agencies are working together to find quicker and better ways to respond.

Progress to date

  • Best humanitarian practice is evolving and requires persistent reflective engagement by all across the humanitarian community nationally and internationally. However we have made some progress. We have strongly supported The Sphere Project, which sets minimum standards for humanitarian response.
  • We are demanding of ourselves and our partners that decisions are taken based on the best evidence available. To this end, we are encouraging more partnerships for learning and enhanced collaboration between researchers and practitioners.

We have been working to develop our own capacity and understanding of gender based violence in emergencies.